!!जय गजानन माऊली!!
अध्यात्मिक वार्ता-#श्री गजानन विजय’ ग्रंथातील सतरावा अध्याय हा अत्यंत महत्त्वाचा आणि भक्तांना धीर देणारा आहे. या अध्यायात महाराजांचे काही अद्भुत चमत्कार आणि त्यांच्या भक्तवात्सल्याचे दर्शन घडते.
#शेगावमध्ये खंडू पाटील नावाचे महाराजांचे एक निष्ठावान भक्त होते. त्यांनी आपल्या बागेत खूप कष्टाने एक विहीर खोदली होती. विहीर पाण्याने तुडुंब भरलेली होती, पण दुर्दैवाने त्या विहिरीचे पाणी अत्यंत खारे (खारट) होते.त्या पाण्यामुळे बागेतील झाडे-वेली जळून जात होत्या.पिण्यासाठी तर ते पाणी अजिबात योग्य नव्हते.खंडू पाटलांनी अनेक प्रयत्न केले, पण विहिरीचा खारेपणा गेला नाही.
#समर्थांकडे धाव शेवटी हताश होऊन खंडू पाटील श्री गजानन महाराजांकडे गेले. त्यांनी महाराजांच्या चरणांवर डोके ठेवले आणि आपली व्यथा मांडली. महाराज त्यावेळी आपल्या मस्तीत बसले होते. खंडू पाटील म्हणाले, “महाराज, एवढा खर्च करून विहीर बांधली, पण पाणी खारट असल्याने सर्व श्रम वाया जात आहेत. आपल्या कृपेशिवाय हे पाणी गोड होणे शक्य नाही.”
#महाराजांची आज्ञा आणि भक्ताची आर्त हाक ऐकून महाराजांना पाझर फुटला. त्यांनी खंडू पाटलांना एक विशिष्ट उपाय सांगितला:महाराजांनी सांगितले की, “विहिरीत उतर आणि अमुक एका कोपऱ्यात खणायला सुरुवात कर.”खंडू पाटलांनी महाराजांच्या शब्दावर पूर्ण विश्वास ठेवला. लोक म्हणू लागले की जिथे पूर्ण विहीर खारी आहे, तिथे एका कोपऱ्यात खणून काय होणार?पण महाराजांची आज्ञा प्रमाण मानून खंडू पाटलांनी तिथे खणले. आश्चर्य म्हणजे, थोड्याच वेळात तिथून गोड पाण्याचा एक मोठा झरा फुटला!#खारट पाण्याचे रूपांतर अमृतामध्ये
काही वेळातच त्या झऱ्याच्या गोड पाण्याने पूर्ण विहीर भरून गेली. विहिरीचा जुना खारेपणा पूर्णपणे नष्ट झाला आणि पाणी अमृतासारखे गोड झाले. हे पाहून संपूर्ण शेगाव नगरी चकित झाली. खंडू पाटलांच्या बागेतील वाळलेली झाडे पुन्हा टवटवीत झाली.
#बाळकृष्ण रामदासी हे समर्थ रामदास स्वामींचे निस्सीम भक्त होते. ते साताऱ्याच्या सज्जनगडावर राहत असत. त्यांनी आयुष्यभर समर्थांची सेवा केली होती. एकदा त्यांना वाटले की, सध्याच्या काळात ‘अवतार’ पुरुष कुठे पाहायला मिळतील का?त्यांनी ऐकले होते की विदर्भातील शेगावमध्ये गजानन महाराज नावाचे एक महान संत आहेत. म्हणून ते समर्थांचे स्मरण करत शेगावला आले.
मनातील शंका आणि महाराजांची लीला बाळकृष्ण रामदासी जेव्हा शेगावला पोहोचले, तेव्हा त्यांच्या मनात एक पुसटशी शंका होती: “हे महाराज दिगंबर अवस्थेत राहतात, गांजा ओढतात, मग हे माझ्या समर्थ रामदास स्वामींसारखे कसे असू शकतील?” ते महाराजांच्या दर्शनाला गेले, तेव्हा महाराज एका खांबाला टेकून बसले होते. बाळकृष्ण रामदासी दुरूनच त्यांना पाहत होते. समर्थ रामदास स्वामींचे भव्य दर्शनअचानक एक अद्भुत चमत्कार घडला! बाळकृष्ण रामदासी यांना गजानन महाराजांच्या जागी साक्षात समर्थ रामदास स्वामी दिसू लागले.
#विरंगणगावचे लक्ष्मण घुडे आणि ‘प्लेग’ची साथ या अध्यायातील सर्वात मुख्य कथा लक्ष्मण घुडे यांची आहे. त्यावेळी विरंगणगावात (आताचे वारंगण) प्लेगच्या महामारीने थैमान घातले होते. लक्ष्मण घुडे यांचा मुलगा आजारी पडला आणि त्याला प्लेगची गाठ आली. सर्व डॉक्टर आणि वैद्यांनी हात टेकले होते.शेवटचा उपाय म्हणून घुडे यांनी महाराजांचा अंगारा (विभूती) मुलाला लावली आणि महाराजांचा धावा केला.आश्चर्य म्हणजे, काही वेळातच मुलाचा ताप उतरला आणि तो पूर्णपणे बरा झाला.
४. लक्ष्मण घुडे यांची शेगाव वारी आणि महाराजांची ‘कसोटी’मुलगा बरा झाल्यावर लक्ष्मण घुडे नवस फेडण्यासाठी शेगावला आले. त्यांनी महाराजांसाठी उत्तम पक्वान्ने (पुरणपोळी) आणली होती.मात्र, महाराज त्या वेळी पिसाळलेल्या कुत्र्याप्रमाणे वागत होते. ते कोणालाही जवळ येऊ देत नव्हते, दगड मारत होते.घुडे घाबरले नाहीत. त्यांनी मनोभावे प्रार्थना केली. शेवटी महाराजांनी त्यांना जवळ बोलावले, त्यांच्या हातातील नैवेद्य आनंदाने स्वीकारला आणि त्यांना आशीर्वाद दिला. ‘दृढ विश्वास’ शिकवते. संकट कितीही मोठे असो (प्लेगसारखी महामारी) किंवा गुरु कितीही रागीट दिसत असोत, जर तुमची श्रद्धा अढळ असेल, तर महाराज तुमचे रक्षण नक्कीच करतात.🌷🙏जय गजानन माऊली🙏🌷#जयगजानन #गण_गण_गणात_बोते#माऊली#श्री_गजानन #गजानन_महाराज_मंदिर_शेगांव#जय_गजानन_माऊलीच्या
00000
